لیست آرزوها
لیست آرزوهای شما خالی می باشد!

جهت مشاهده به حساب کاربری خود وارد شوید. جهت مشاهده به حساب کاربری خود وارد شوید.

  1. اوینسان /
  2. وبلاگ /
  3. ناهار خوری /
  4. میز ناهارخوری: راهنمای انتخاب شکل
تصویر میز ناهارخوری: راهنمای انتخاب شکل

میز ناهارخوری: راهنمای انتخاب شکل

مستطیل، گرد، بیضی یا چهارگوش(مربع)، کدام شکل میز غذاخوری  برای خانه‌‌‌ی شما مناسب است؟
چه شکل و اندازه‌‌‌ای به دکوراسیون اتاق می‌آید و مزیت‌‌ها و کاستی‌‌های هر کدام چیست؟  راهنمای مختصر امروز را ببینید.

بهترین جا برای میز ناهارخوری در دکوراسیون منزل کجاست؟

6 مدل میز ناهارخوری کم جا، که در هر فضایی جای خودشان را پیدا می کنند!

میز ناهارخوری مستطیل

ویژگی‌ها

می‌توان گفت که میز ناهارخوری مستطیل رایج‌‌‌‌ترین و پرطرفدارترین گزینه است. تعداد زیاد صندلی‌‌هایی که می‌شود دور میز مستطیل چید؛ و امکان زیادتر کردن آنها با چسباندن میزهای کوچک به دو انتهای آن، جای بیشتر برای کاسه بشقاب‌ها، و ظاهری هماهنگ با اتاق غذاخوری از جمله دلایل این محبوبیت است.


تناسبات و اندازه‌ها

 

امروزه فضای ناهارخوری بیشتر خانه‌‌ها به شکل باز و پیوسته با نشیمن، پذیرایی یا آشپزخانه طراحی می‌شود. در نتیجه یک میز مستطیل به راحتی، بدون پُر کردن اتاق و در هم ریختن تناسبات زیبایی شناسانه، با فضا  جفت و جور می‌شود. با این وجود قرار نیست یک میز حجیم به خانه بیاوریم و زیر توده‌‌‌ی ظرف‌‌ها مدفونش کنیم. پهنای مناسب این میزها 70 تا 105 سانتی متر است.

شکل اتاق و جانمایی

 در صورتی که اتاق ناهارخوری شما هم مستطیل شکل است، میز را به شیوه‌‌‌ی معمول به موازات ضلع بلندتر قرار دهید. اگر کنار پنجره و در معرض نور و هوای آزاد هم باشد که چه بهتر. اگر مهمانی‌هایتان بیشتر به صورت سلف سرویس است و می‌خواهید میزمزاحم رفت آمد کسی نباشد آن را به سمت یک گوشه بکشانید.


میز ناهارخوری بیضی شکل

ویژگی‌ها

یک میز ناهارخوری بیضی( که البته گاهی وقت‌‌ها کپسولی برای آن کلمه‌‌‌ی مناسب‌‌‌‌تری است.) همان خوبی‌‌های میز مستطیل را دارد، با این تفاوت که از نظر بصری سبک‌‌‌‌تر است و لبه‌‌های منحنی‌اش در اتاقی که رفت و آمد زیاد است و مخصوصا جایی که بچه‌‌ها بازی می‌کنند از نظر ایمنی یک مزیت به حساب می‌آید، زیرا دیگر کسی در اثر برخورد با گوشه‌‌ها آسیب نمی‌بیند.


تناسبات و اندازه‌ها

هرچه اتاق باریک‌‌‌‌تر و کوچکتر باشد، میز کوچکتری لازم دارید. عرض حدود 75 سانتی متر و طول 60،120، 180، یا 240 سانتی‌متر بسته به این که 2، 4،6 یا 8 نفر دور میز بنشینند.


شکل اتاق و جانمایی

بخشی از جذابیت میزهای بیضی به این خاطر است که به دنیای پیش از مدرن تعلق دارند و تجملات آن دوران را به ذهن می‌آورند. علاوه براین، فضای اتاق را اندکی شاعرانه نشان می‌دهند. و این دو موضوع آنها را برای اتاق‌‌هایی که به طور طبیعی کم‌نورند، مناسب می‌کند.

میزهای ناهارخوری گرد

ویژگی‌ها

گفتگویی که با دورهم جمع شدن شکل می‌گیرد و دورهم نشستنی که در آن مرز بالادست و پایین دست تعیین نشده است، میزهای مدور را بین جمع های صمیمی وخانواده‌‌های کم جمعیت امروزی محبوب می‌سازد.
با این وجود هرگونه افزایشی در تعداد صندلی‌‌ها باعث می‌شود افراد دور میز احساس کنند که به هم فشرده می‌شوند. و حتی قرار دادن یک بشقاب یا کاسه‌‌‌ی اضافی ممکن است به کار سختی تبدیل شود چون گوشه‌‌‌ای برای گذاشتنش وجود ندارد.


تناسبات و اندازه‌ها

میز‌‌های گردی که تک پایه‌‌‌ی مرکزی(پِدِستال) دارند کمک می‌کنند که افراد بیشتری به راحتی پشت میز جا بگیرند. بدون اینکه زانوهایشان به پایه‌‌های میز فشرده شود.
اما برای تعداد بیش از چهارنفر، نیاز به میزهای بزرگتری داریم که به راحتی میزهای مستطیل، با یک افزایش طول ساده به دست نمی‌آیند. بلکه نیازمند افزایش قطر هستند.


برتری میزهای دایره‌‌‌ای در اندازه‌‌های کوچک خودش را نشان می‌دهد.  فاصله‌‌‌ی بین آدم‌‌ها و غذاها در هرچیزی که قطرش بیش از 150 سانتی متر باشد، زیاد می‌شود. آخرش مجبور می‌شوید ظرف‌‌های غذا را دست به دست کنید یا  برای هرچیزی از جایتان بلند شوید. بنابرین برای میزهای بزرگ  یک سینی چرخنده هم لازم دارید که وسط میز جا بگیرد و مهمان‌‌ها با چرخاندن آن غذا را به خود نزدیک کنند.


شکل اتاق و جانمایی

 میز دایره قهرمان فضاهای کوچک است، حالا می‌خواهد اتاق‌‌های کوچک مربعی باشند یا کنج‌‌های قناس.

میز غذاخوری مربع

ویژگی‌ها

بهترین انتخاب برای کسانی که فضای اتاقشان را خیلی تحویل می‌گیرند. میز مربع با جدا کردن یک گوشه از اتاق، خود به خود کنج دنجی که خیلی‌‌ها دنبال آن هستند را درست می‌کند: یک فضای کافه مانند در خانه. در میزهای مربع نیز بالا و پایین سفره  نشستن معنایی ندارد.
بنایراین میزهای چهارگوش در اتاق‌‌های بزرگ هم عملکرد خوبی دارند.

تناسبات و اندازه‌ها

اندازه‌‌‌ی ایده‌آلی برای یک میز مربع وجود ندارد. فقط این را در نظر بگیرید که برای  نشستن هر فرد 60 سانتی متر طول لازم است.  مشابه میز دایره اگر ضلع این میز هم از 150 سانتی‌متر بزرگ‌تر شود، فضای وسط آن هدر می‌رود. برای همین بخش مرکزی بعضی میزهای مربع، نظیر میز اتاق‌‌های جلسه توخالی است. در  وسط میز مربع هم مثل میز دایره می شود از سینی گردان استفاده کرد.


شکل اتاق و جانمایی

میز مربع بزرگ با اتاق‌‌های مربع سازگار است و به دیگر فضاها چندان نمی‌آید. اما میزهای مربع کوچک تقریبا با هر گوشه کناری هماهنگ‌اند.


ریزه‌کاری‌های انتخاب میز

به جز شکل و اندازه‌‌‌ی خود میز ها، مسائلی مانند جنس میز، از فلزی گرفته تا چوب و پلاستیک، یا شکل پایه‌‌ها  تعداد و محل قرارگیری و زاویه شان، همه و  همه بر پیچیدگی انتخاب میز تأثیر می‌گذارند. پس در قدم اول بهتر است ظاهر میز را فراموش کنید و بر فضایی که در اختیار دارید متمرکز شوید. بیشتر میزها 90 سانتی متر پهنا دارند. که باعث می‌شود فضای کافی برای بشقاب‌‌ها و دیگر لوازم غذاخوری و همینطور بخش مرکزی مربوط به دیس‌‌ها و ظروف غذا فراهم شود.  اما برای جابه جایی افراد و نشستن و برخاستنشان دور میز هم نیاز به یک فضای حداقل داریم.
بناراین اول باید اتاق را اندازه بگیریم. فاصله‌‌‌ی بین دیوارها طول و عرض نهایی میزمان را تعیین می‌کند. در هر چهار طرف( یا دور تا دور میز) باید جایی برای عقب کشیدن صندلی‌‌ها وجود داشته باشد. اندازه‌‌‌ی این منطقه به این بستگی دارد که راضی باشید افراد فقط بتوانند دور میز بنشینند و از پشت آن بلند شوند؛ یا اینکه بخواهید پشت صندلی‌‌ها هم  جایی برای  رد شدن باقی بماند. در حالت اول 80 سانتی متر جواب می‌دهد. اما برای حرکت از پشت صندلی ها، باید فاصله‌‌‌ی میز و دیوارها را حداقل به 95 سانتی متر افزایش دهیم.


قوانین تفکیک مبلمان

 نکته‌‌‌ی دوم فاصله ایست که باید در فضای بین میز و هر مبلمان دیگری در اتاق لحاظ کنید. این حالت اغلب وقتی که ناهارخوری بخشی از نشیمن است پیش می‌آید. اگر میز ناهارخوری اولین تکه از مبلمان است که خریداری می‌کنید، جای فرضی مبلمان آینده را هم تصور کنید. یا اگر تصورش برایتان سخت است، یک سفره با اندازه‌‌‌ی میزی که می‌خواهید بخرید کف اتاق بندازید تا  به تصور حجمی که اشغال می‌شود کمک کند. و اشتباهی یک میز خیلی کوچک یا خیلی بزرگ تهیه نکنید.


هر نفر 60 سانتی متر جا لازم دارد و اگر 70 سانتی متر هم شد که چه بهتر. اگر شمار افرادی که پشت میز می‌نشینند مدام تغیییر می‌کند، یعنی وقتی پیوسته میزبان گروهی از مهمان‌‌ها هستید، از میز‌‌های باله دار یا کشویی(انواع میزهای کم‌جا) استفاده کنید. که فضای اضافه شان قابل جمع شدن باشد.

اگر هم میز بزرگتری لازم دارید و نمی‌توانید  حریم مناسب بین صندلی‌‌ها و مبلمان دیگر فراهم کنید. یک نیمکت می‌تواند به کمکتان بیاید. فقط نیمکتی را انتخاب کنید که وقتی لازمش ندارید زیر میز جا بشود.
شما هیچ وقت در انتخاب میز ناهارخوری با مشکل مواجه شده اید؟ اگرچه انتخاب یک میز غذاخوری نو هیجان انگیز است، باز هم می‌گویم، باید خیلی مراقب اندازه هایش باشید. وگرنه هر کدام از شکل‌‌های مربع، بیضی، گرد یا مستطیل، هر قدر هم که قشنگ باشند یک دفعه تبدیل به انتخابی نادرست می‌شوند.  اما اگر همه‌‌‌ی حرف‌‌های امروز را گوشه‌‌‌ی ذهنتان نگه دارید، به احتمال خیلی زیاد میز درست را انتخاب می‌کنید.
منبع: urbanclap

 

دیدگاه خود را برای ما ارسال کنید